|
DE VERGETEN DUITSE MONUMENTEN EN OVERBLIJFSELEN
'Vergeten monumenten en overblijfselen van de Duitsers?' Ik hoor het u denken. Overal word je geconfronteerd met de Atlantic Wall, overal kazematten en bunkers van Duitse makelij. Maar de bunkers zijn niet getooid met Duitse
herinneringsplakkaten maar met die van de veroveraar, de geallieerden. Maar er is meer, waar de bezoeker van Normandië vaak aan voorbij loopt. Toch wil ik u deze objecten niet onthouden. Om het verhaal compleet te maken
hoort het op deze site aangehaald te worden.
LA CAMBE
In mijn gastenboek (zie mijn homepage) verscheen op een dag een bericht van Harm de Beer. Hij stelde, terecht, aan de kaak dat de Geallieerden de boventoon voeren in Normandië. Op het eerste gezicht is dit geen wonder, de bevrijding
van het westen van Europa werd hier ingezet. De Duitse bezetter, de overheerser, die hier in Frankrijk ruim vier jaar de dienst had uitgemaakt, werd hier een zwaar pak slaag gegeven.
Van de overwinnaars zijn in Normandië op nagenoeg iedere straathoek en strandopgang één of meerdere monumenten te vinden. Het doet denken aan de Amerikaanse Burgeroorlog. Ik heb eens de slagvelden rond Vicksburg, Mississippi bezocht.
Daar blijkt het zelfde fenomeen, tientallen monumenten opgericht door de Unie. Van de verslagen Confederaten resten alleen naamloze gedenksteentjes. Zo werkt dat nu eenmaal in deze wereld. Helden worden vereërd, de verslagenen vergeten.
Twee omgekomen Duitse soldaten begraven op La Cambe (let eens op de datum).
Van Duitse gedenkwerken zijn er nagenoeg geen enkel spoor te vinden is. Welgeteld zijn er zes oorlogskerkhoven met Duitse graven. De Fransen waren na de oorlog niet genegen meer grond aan de voormalige (dode) bezetter te geven.
Harm zegt in het gastenboek 'deze jongens hadden ook niet willen sterven, hier hebben ook ouders een hoop verdriet van gehad'. Nee, de Duitse soldaat werd ook gestuurd. Natuurlijk waren er die echt met het Duitse ideaal voor ogen vochten voor
een Derde Rijk, gehersenspoeld door een dictator en zijn trawanten, maar het merendeel was ook eenzaam en ver van huis, en stierven dan ook als zodanig.
Het meest indrukwekkende monument voor de omgekomen Duitse soldaat is de begraafplaats nabij het dorp La Cambe (23 kilometer vanaf Bayeux aan de N13 richting Carentan). Dit was orgineel een gecombineerde begraafplaats voor Amerikaanse en Duitse
doden. In 1947 werden de Amerikaanse soldaten gerepatrieerd of her-begraven te St-Laurent. Het jaar daarop brachten Britse en Franse Oorlogsgraf organisaties Duitse doden naar La Cambe en de andere vijf begraafplaatsten. Het Deutsche Kriegsgräberfürsorge
werd opgericht om de graven te onderhouden. Dit werk wordt uitgevoerd door Duitse schoolkinderen en studenten. Hier zouden de Geallieerden een voorbeeld aan kunnen nemen. De jeugd wordt hier geconfronteerd met de zinloosheid van oorlog, als les voor de
toekomst.
Binnen op het veld staan verspreid kleine groepjes van zwarte kruisen. Dit symboliseert voor de Duitser 'kameraadschap in de dood'. Hier liggen meer dan 21.200 doden, waaronder 296 in een massagraf (een heuvel midden op het terrein). De heuvel kan
beklommen worden en geeft een uitzicht over de begraafplaats. Welk een contrast met de Geallieerde begraafplaatsen. Sober en grof en daardoor des te indringender zal deze begraafplaats bij de bezoeker een gevoel achterlaten van; 'DIT NOOIT MEER'.
ANDERE DUITSE OORLOGSKERKHOVEN IN NORMANDIË:
Champigny-St André, tussen Evreux en Dreux, 19.795 graven
Huisnes-sur-Mer, nabij Mont St Michel, 11.956 graven
Marigny-la-Chappelle, nabij St Lô, 11.169 graven
Orglandes, nabij Valognes, 10.152 graven
St Désir-de-Lisieux, 3.735 graven
Bij elkaar liggen er op deze zes oorlogsgraven zo'n 100.000 dode Duitse strijders.
Ook zijn er op de Commonwealth War Graves omgekomen Duitsers begraven:
Bayeux: 466 Duitsers
Bazeville: 326 Duitsers
Tilly-sur-Seulles: 232 Duitsers
Hottot-les-Baques: 132 Duitsers
Fontenay-le-Pesnel: 59 Duitsers
St Manvieu-Cheux: 556 Duitsers
Brouary: 18 Duitsers
La Délivrande, Douvres: 180 Duitsers
Ranville: 322 Duitsers
In totaal verloor Duitsland in Normandië 450.000 man: 240.000 gedood of gewond. Een offer dat tot nadenken stemt.
DE 'TIGER' VAN VIMOUTIERS
Een uniek monument van de Duitse bezetter is te vinden nabij Vimoutiers. Als overblijfsel aan de slag rond de 'Zak van Falaise' staat hier een unieke 'Tiger' type-E tank. Tot 1975 lag de tank nog gewoon
langs de kant van de weg waar hij op 19 augustus 1944 tot stilstand kwam toen de tank zonder brandstof raakte. De bemanning trachtte nog de tank te vernietigen, maar dat mislukte. Een Amerikaanse bulldozer duwde later de tank in een greppel langs de weg.
De 'Tiger' werd gekocht door een plaatselijke oudijzer-opkoper. Het monster werd een speelterrein voor de jeugd en er werd heel veel afgesloopt. Maar de tank bleef als oorlogsmonument op zijn plaats. Andere tanks in de omgeving die op dezelfde manier
achtergebleven waren waren allang gesloopt (zeker 60). Als de eigenaar overlijdt besluit zijn zuster de tank aan een sloper in Caen te verkopen. De smeltoven dreigt.
 
After the Battle no 8. en hoe de 'Tiger' nu als monument bij Vimoutiers staat
Mede door een publicatie in het blad 'After the Battle' no.8, en het ingrijpen op het
laatste moment door een voormalig lid van de Leclerc Divisie (zie de pagina over UTAH) wordt de 'Tiger' gered. Alain Roudeix uit Vimoutiers krijgt de opdracht de tank te bergen. Na een zware strijd van twee uur en veel trekken door een aantal bulldozers
komt de tank uit de greppel. Na een grote restauratie staat de tank nu op nagenoeg dezelfde plek als waar deze 30 jaar in de greppel lag. De tank is te vinden aan de D979 (de oude N179) in een bocht iets buiten het stadje richting Gace.
Voor meer informatie over de Tiger tank, klik 'HIER'.
DE V1 LANCEERINSTELLING, LE-MESNIL-AU-VAL
Om Cherbourg te veroveren moest deze havenstad zo snel mogelijk worden afgesloten van bevoorrading vanuit het zuiden. Op 18 juni 1944 wist het VIIde Legerkorps (VS) de westkust te bereiken van het schiereiland Cotentin. Hiermee zaten tussen de 25.000 en 40.000 Duitse
soldaten in de val. Op 21 juni begon het (VS) 8ste en het 12de Infanterie Regiment met de aanval naar het noorden richting Cherbourg. Eerste doel was het vernietigen van een V1 lanceerinstallatie nabij Le-Mesnil-au-Val. De betonnen resten van de lanceerbaan zijn nu nog steeds daar te vinden.
Vanaf de N13, tussen Valognes en Cherbourg, rechts de D56 op. Na enkele kilometers zijn dan tussen de struiken de betonnen resten te zien. Helaas is er slecht bij te komen, het is nu opgenomen in een boerenbedrijf.
Een korte geschiedenis over de V1.
De V1 die tentoongesteld is bij het Musée Le Grand Bunker (zie 'Brits Vervolg').
De V1 was een geleid projectiel dat vanaf een landbasis afgevuurd werd. Het onbemande toestel had een bereik van 250 km (later vergroot tot 370 km). Het kogelvormige projectiel was voorzien van korte vleugels en een pulserende straalmotor duwde 2200 kg zware wapen met
een snelheid van zo'n 600 km per uur voort. Boven het doel gaf een hele kleine draaiende propeller aan dat de brandstoftoevoer dicht kon. De motor stopte en de bom viel als een steen naar beneden. Tussen Calais en Cherbourg werden 17 startbanen aangelegd. Op 13 juni 1944
werden de eerste tien V1's gelanceerd richting Londen, deze misten hun doel. De eerste die Engeland trof kwam neer in Gravesend. Van de ongeveer 16.000 gelanceerde V1's troffen er 2.419 Londen en 2.448 Antwerpen. De rest storte neer, werd door luchtafweer vernietigd
of onderschept door jachtvliegtuigen. Ook het door Nederlanders bemande 322 Squadron weet er meer dan 110 neer te schieten met hun Spitfires Mk XIV (topscorder is F/O R.F Burgwal met 19 stuks).
Home-Page en Gastenboek
|
